• Home »
  • ΚΑΒΑΛΑ »
  • ΚΑΒΑΛΑ: Ο πόνος των Σύριων, η μεταφράστρια, και οι Μαροκινοί με τα ψεύτικα στοιχεία

ΚΑΒΑΛΑ: Ο πόνος των Σύριων, η μεταφράστρια, και οι Μαροκινοί με τα ψεύτικα στοιχεία

DSC02118

Πάνω από 4.000 πρόσφυγες/παράνομοι μετανάστες πέρασαν από την Καβάλα την τελευταία εβδομάδα στο δρόμο τους για τα σύνορα, τη στιγμή που εκφράζονται φόβοι ότι λόγω της αντίστασης της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης στη μεταναστευτική ροή, ένας μεγάλος αριθμός θα μείνει αναγκαστικά αποκλεισμένος στην Ελλάδα, ενώ ήδη έχει ανακοινωθεί η δημιουργία hot spots σε Καβάλα, Κιλκίς και Θεσσαλονίκη.

Λόγω των κακών καιρικών συνθηκών, προχθές Σάββατο 31 Νοεμβρίου το ”Νήσος Μύκονος” μετέθεσε το δρομολόγιό του με αποτέλεσμα η άφιξη στο λιμάνι της Καβάλας να γίνει από τις 17:30 το απόγευμα στις 2 το βράδυ, εν μέσω ταλαιπωρίας και εκνευρισμού. Αν και ασυνήθιστο, λόγω του έκτακτου της κατάστασης το ΚΤΕΛ Καβάλας άνοιξε κανονικά εκείνη την ώρα έχοντας έτοιμα λεωφορεία, ενώ παρά το περασμένο της ώρας υπήρχαν πάλι ομάδες εθελοντών στο τελωνείο δίνοντας κυρίως ζεστά ρούχα και είδη ανάγκης.

Στις δύο τελευταίες αφίξεις κυρίως οι πρόσφυγες από Συρία ήταν ξανά μειοψηφία, με τους υπόλοιπους να προέρχονται από Τυνησία, Μαρόκο, Αλγερία, Λιβύη (ευρύτερο Μαγκρέμπ), Σομαλία, Ιράκ και Αφγανιστάν.

Στο μεταξύ ο ”ψυχρός πόλεμος” για την μεταφορά των μεταναστών μεταξύ οδηγών ταξί και λεωφορείων συνεχίζεται, με τελευταίο περιστατικό την κράτηση από το Λιμενικό για εξακρίβωση στοιχείων μιας μεταφράστριας η οποία συνεργάζεται με το ΚΤΕΛ και η οποία κατηγορήθηκε για άγρα πελατών. Οι υπάλληλοι του Λιμενικού έκαναν σύσταση στην γυναίκα και το θέμα έληξε εκεί, αν και οι οδηγοί ταξί συνεχίζουν να μιλούν για παρεμβάσεις.

Σας λένε ψέμματα

Στην άφιξη του προηγούμενου Σαββάτου 24 Οκτωβρίου, το ”Off The Record” είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει ξανά με μια Σύρια γυναίκα και τις δύο νεαρές κόρες της καθώς και με μια παρέα φοιτητών από το Συριακό Κουρδιστάν.

Είμαστε από το Χομς και πηγαίνουμε στη Γερμανία. Το σπίτι μας καταστράφηκε, και δεν ξέρουμε ποιοί το βομβάρδισαν. Η ανιψιά μου είναι αιχμάλωτη στη Συρία και τα δυό μου αδέλφια σκοτώθηκαν…(στο σημείο εκείνο η γυναίκα βούρκωσε και η συνομιλία μας διεκόπη για λίγο)…Στις ειδήσεις σας λένε ψέμματα για τους Αμερικανούς. Οι Αμερικανοί δεν βοηθάνε, δεν κάνουν απολύτως τίποτα. Απλά κάθονται και παρακολουθούν. Και το καθεστώς είναι κακό, δεν θέλουμε κανέναν. Είμαστε Σουνίτες μουσουλμάνοι και δεν έχουμε επιτεθεί ποτέ σε κανέναν. Εμείς οι Άραβες δεν θέλουμε πόλεμο, θέλουμε ειρήνη. Η ISIS δεν έχει καμία σχέση με το Ισλάμ. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι μουσουλμάνοι. Εγώ είμαι καθηγήτρια Αραβικής Λογοτεχνίας, δίδασκα σε σχολείο. Και ελπίζω να διδάξω ξανά”.

Σε ερώτησή μας για το αν είναι όντως πρόσφυγες και οι άνθρωποι που έρχονται απ’ το Αφγανιστάν, την Αφρική ή άλλες χώρες, η Σύρια γυναίκα μας απάντησε: ”Πρόσφυγες θα βρεις μόνο από τη Συρία και κάποιες περιοχές του Ιράκ (σημείωση: όπως η Μοσούλη). Οι υπόλοιποι απλά θέλουν να φύγουν”. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε πως η άποψη αυτή των Σύριων, που την έχουμε ακούσει επανειλλημένα, έρχεται σε αντίθεση με κάποιες ανθρωπιστικές οργανώσεις και ΜΚΟ εθελοντών, καθώς και μερικές φορές με την επίσημη γραμμή της ίδιας της Ελληνικής κυβέρνησης.

Μέσα στην αίθουσα του ΚΤΕΛ συναντήσαμε και μια παρέα 8 φοιτητών από το Συριακό Κουρδιστάν, συγκεκριμένα από την πόλη Al-Hasaka (βόρεια Συρία). Μία κοπέλα της παρέας που γνώριζε Αγγλικά, μας είπε: ”Φύγαμε λόγω του πολέμου και περάσαμε στην Τουρκία αλλά μείναμε εκεί τρία χρόνια γιατί δεν είχαμε λεφτά να συνεχίσουμε. Μισώ την Τουρκία! Προτίμησα να μπω σε μια βάρκα με 40 ανθρώπους και να κινδυνέψει η ζωή μου στη θάλασσα παρά να μείνω εκεί! Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα λεφτά, είναι κακοί άνθρωποι. Δουλεύαμε 12 ώρες και παίρναμε ψίχουλα. Δουλέψαμε τρία χρόνια για να μαζέψουμε τα χρήματα, δώσαμε 1.000 δολάρια ο καθένας”.

Μην πεις ότι δεν είμαστε Σύριοι

Επιστρέφοντας στην τελευταία προχθεσινή άφιξη, γίναμε μάρτυρες και ενός άλλου περιστατικού μέσα στην αίθουσα των ΚΤΕΛ. Μία παρέα 9 νεαρών ανδρών δεν είχε χρήματα για να φύγει με το λεωφορείο. Ρώτησα από πού είναι και αν είναι Σύριοι πρόσφυγες, στην συνομιλία μου όμως με τον νεαρό άνδρα που εκπροσωπούσε την παρέα, ακούσαμε και είδαμε τα εξής: 

Είμαι από το Μαρόκο, και η παρέα μου, αλλά μη τους το πεις σε παρακαλώ γιατί μπορεί να με διώξουν, μπορεί να με απελάσουν. Το χαρτί μου γράφει ότι είμαι Σύριος (στο σημείο εκείνο έβγαλε το επίσημο χαρτί ταυτοποίησης των ελληνικών αρχών και μου το έδειξε, και το οποίο όντως έγραφε ‘SYRIAN’)”.

Ο νεαρός συνέχισε: ”Έχω δώσει και ψεύτικο όνομα, αυτό που βλέπεις δεν είναι το κανονικό. Αλλά μόλις πάω στη Γερμανία θα τους πω ποιός είμαι και ότι είμαι Μαροκινός γιατί εκεί δεν τους νοιάζει τι είσαι, σε δέχονται γιατί θέλουν εργάτες! Το ξέρω γιατί έχω φίλους που πήγαν εκεί και το έχουν κάνει ήδη αυτό! Έφυγα από Μαρόκο για οικονομικούς λόγους. Να φανταστείς ότι οι γονείς μου δεν ξέρουν ακόμη ότι έχω φύγει, δεν τους ενημέρωσα. Γιατί όσες φορές τους έλεγα ότι θέλω να φύγω δε με άφηναν και μου έλεγαν πού θα πας, εδώ έχεις σπίτι και φαγητό. Θα τους το πω μόλις πάω Γερμανία. Και αργότερα θα πάω Βέλγιο, έχω συγγενείς εκεί που έχουν πολλά λεφτά. Θα έρθουν να με πάρουν με το αυτοκίνητο!”.

Μετά από αυτή τη συζήτηση νομίζουμε ότι ο μύθος της περίφημης ταυτοποίησης των προσφύγων καταρρίπτεται πανηγυρικά. Ελπίζουμε μόνο το συγκεκριμένο ρεπορτάζ να το διαβάζουν και κάποιοι υπεύθυνοι στο ελληνικό κράτος και να δώσουν εξηγήσεις γι’ αυτό που συμβαίνει. Εμείς, αρνούμαστε κατηγορηματικά να εξισώσουμε την Σύρια γυναίκα που έχασε τα αδέλφια της στον πόλεμο και που το σπίτι της βομβαρδίστηκε με τον νεαρό Μαροκινό που εκμεταλλεύεται αυτό το δράμα και ο ίδιος πίσω στην πατρίδα του έχει και σπίτι, και ασφάλεια.

Προχθές το βράδυ πάντως, η παρέα αυτή από το Μαρόκο δεν κατάφερε να φύγει δωρεάν με κάποιο λεωφορείο και πέρασε τη νύχτα κάπου μέσα στην Καβάλα (πρέπει βέβαια να τονίσουμε ότι το ΚΤΕΛ είχε ήδη βάλει δωρεάν μέσα σε λεωφορεία κι άλλους ανθρώπους που δεν είχαν χρήματα). Απ’ όσο γνωρίζουμε, έφυγαν το πρωί της επόμενης μέρας.

Ακολουθούν φωτογραφίες των αφίξεων της εβδομάδας:

Σάββατο 24 Οκτωβρίου

DSC01987

Οι LIONS της Δράμας και πολλοί πρόσκοποι από διάφορες πόλεις της Ελλάδας ήταν εκεί για βοήθεια.

DSC01997

DSC02011

Το κοριτσάκι αυτό απ’ τη Συρία έκανε κάτι που δεν περιμέναμε: Μας προσέφερε το φαγητό που κρατούσε στα χέρια του.

DSC02012

DSC02015

Ένα εμφανώς κουρασμένο μωράκι έξω απ’ το ΚΤΕΛ Καβάλας.

DSC02013

 

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου

DSC02047

DSC02055

Μια Σύρια οικογένεια.

DSC02059

DSC02067

Ο Ερυθρός Σταυρός Καβάλας ήταν ξανά εκεί.

DSC02070

DSC02079

DSC02076

Εθελοντές μέσα στο ΚΤΕΛ βοηθούν να ξεντυθεί και να αλλάξει πάνες ένα μωράκι.

DSC02077

Οι Σύριοι εκείνη τη μέρα ήταν περίπου οι 400 από τους 1.500. Οι περισσότεροι ήταν μετανάστες από Τυνησία, Μαρόκο, Αλγερία, Λιβύη (ευρύτερο Μαγκρέμπ) και Ιράκ.

 

Σάββατο 31 Οκτωβρίου

DSC02095

DSC02101

DSC02110

DSC02111

Ένα αγοράκι κλαίει έξω από το τελωνείο. Η ταλαιπωρία και ο εκνευρισμός ήταν εμφανή στις 2 το βράδυ.

DSC02118

Μια οικογένεια από το Ιράκ.

DSC02119

DSC02120

DSC02121

Ένα κορίτσι έκλαιγε μέσα στην αίθουσα περιμένοντας τους γονείς του μαζί με τα αδέρφια του.

DSC02126

Πορεία προς τα ΚΤΕΛ στις 3 το βράδυ.

DSC02127

Μια όχι και τόσο καθαρή φωτογραφία στην οποία όμως μπορείτε να διακρίνετε την ώρα.  3:20 ξημερώματα, μέσα στο ΚΤΕΛ Καβάλας.

Χρήστος Μελίδης