• Home »
  • ΚΑΒΑΛΑ »
  • ΚΑΒΑΛΑ: Ποσοστό βίας κάτω του 1% αλλά νέα χρηματοδότηση του Συμβουλευτικού Κέντρου Γυναικών

ΚΑΒΑΛΑ: Ποσοστό βίας κάτω του 1% αλλά νέα χρηματοδότηση του Συμβουλευτικού Κέντρου Γυναικών

10255434_291583484340676_6162459195200760662_n

Με δελτίο τύπου, ο δήμος Καβάλας μας ενημερώνει:

”Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών Δήμου Καβάλας: Πρωτοπόρο στη λειτουργία του πανελλαδικά

Τα στελέχη του Συμβουλευτικού Κέντρου Γυναικών του Δήμου Καβάλας, ο νομικός Θανάσης Δέλιος και η ψυχολόγος Μαρία Στεργίδου, παρακολούθησαν την Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2015 το 1o Πανελλήνιο Συνέδριο με θέμα:

«Η αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών στο επίκεντρο της Κεντρικής Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης» που διοργανώθηκε από την Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων στο νέο δημαρχείο Περιστερίου, στην Αθήνα.

Εκεί, παρουσίασαν το βίντεο των καλών πρακτικών του Συμβουλευτικού Κέντρου Γυναικών του Δήμου Καβάλας στα 2,5 χρόνια λειτουργίας, με σημαντικότερη πρακτική τη δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης 3.500 μαθητών 17 λυκείων της Π.Ε. Καβάλας για την ενδοοικογενειακή βία.

Το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών του Δήμου Καβάλας, άλλωστε, ήταν το πρώτο χρονικά από τα Κέντρα σε όλη την Ελλάδα που πραγματοποίησε δράσεις σε μαθητές, γεγονός το οποίο επισημάνθηκε από την Ε.Ε.Τ.Α.Α, κατά τον προλογισμό του Κέντρου.

Το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών του Δήμου Καβάλας όπως και οι άλλες δομές είχε το δικό του χώρο παρουσίασης φωτογραφικού υλικού από τα 2,5 χρόνια λειτουργίας του.

Κατανοώντας την αναγκαιότητα αυτών των δομών, η οποία μάλιστα γίνεται ακόμα μεγαλύτερη σε περίοδο ανθρωπιστικής κρίσης, η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων έχει δρομολογήσει την ένταξη τους στη νέα χρηματοδοτική περίοδο 2014 – 2020 των ΕΣΠΑ, στα Επιχειρησιακά Προγράμματα των Περιφερειών αλλά έχει επίσης διευρύνει τις παρεχόμενες υπηρεσίες και στο πεδίο της επαγγελματικής στήριξης των θυμάτων. 

Επιπλέον, έχει εξασφαλισθεί με νομοθετική τροπολογία που πρόσφατα ψηφίστηκε στη Βουλή, η συνέχιση της απασχόλησης των 271 εργαζομένων σε αυτές τις δομές μέχρι την έναρξη της χρηματοδότησης. 

Με την υποστήριξη λοιπόν της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων, της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και του Δήμου Καβάλας, ο οποίος αγκάλιασε την υπηρεσία αυτή από την πρώτη μέρα λειτουργίας, το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών του Δήμου Καβάλας θα συνεχίσει να παρέχει υπηρεσίες κοινωνικής, νομικής και ψυχολογικής υποστήριξης σε γυναίκες θύματα βίας που θα βρουν τη δύναμη να σπάσουν τη σιωπή.”

Violence_recto

Μιας και το δελτίο τύπου τελειώνει με το σύνθημα ”Σπάστε τη σιωπή”, ας υπενθυμίσουμε ότι το εν λόγω σύνθημα πρωτοεμφανίστηκε το 1999 σε ένα φυλλάδιο της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, του οποίου τα στατιστικά αποδείχτηκε κατόπιν ότι ήταν ψεύτικα και εντελώς αβάσιμα, μιας και δεν προέρχονταν από κανονική έρευνα, αλλά από μια απλή σφυγμομέτρηση. Το καλύτερο ήταν ότι ενώ η Γενική Γραμματεία Ισότητας επικαλούνταν γι’ αυτά τα στατιστικά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωνε ότι ”δεν φέρει καμμία ευθύνη για το περιεχόμενο αυτού του εγγράφου”.

Eb_002

Η αρχή όμως ενός νέου, γενναίου κόσμου (χρηματοδοτήσεων), είχε γίνει.

Το 2011 ανακοινώθηκε ότι περισσότερα από 10 εκατ. ευρώ θα διατεθούν έως το 2015 στις 15 περιφερειακές έδρες, μέσω του ΕΣΠΑ, για την υλοποίηση δράσεων για τη ”βία κατά των γυναικών”, και 700.000 ευρώ σε κάθε μία από τις 15 περιφερειακές έδρες για τη δημιουργία συμβουλευτικών κέντρων για γυναίκες και ξενώνες φιλοξενίας για γυναίκες θύματα βίας.

Στον δήμο Καβάλας, τα επίσημα στατιστικά που δόθηκαν από τον τότε Υποδιευθυντή της Αστυνομίας κ. Γκράνα για το 2011-2014, κατά τη διάρκεια μιας ημερίδας που πραγματοποιήθηκε πέρσι τον Νοέμβριο, ήταν τα εξής:

24-27 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας το χρόνο

Θύματα: 82% γυναίκες, 13% παιδιά, 5% άνδρες

Θύτες: 90% ημεδαποί, 10% αλλοδαποί

Εάν σε αυτά προσθέσουμε και τις 150 περιπτώσεις που δίνει το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών Καβάλας σε διάστημα 2,5 ετών καθώς και τα στατιστικά του ΒΙΑ-ΣΤΟΠ, όλα μαζί, τότε σε αναλογία με τον πληθυσμό του Νομού Καβάλας έχουμε ένα ποσοστό περίπου του 0,8%. Ούτε καν 1% δηλαδή. Αν αναλογιστείτε και το γεγονός ότι το Συμβουλευτικό Κέντρο εξυπηρετεί και την Δράμα και την Ξάνθη… κάντε τον υπολογισμό μόνοι σας.

Όσο λοιπόν κι αν φωνάζουν η αντιδήμαρχος Κορίνα Πρασσά και η ψυχολόγος Μαρία Στεργίδου ότι ”1 στις 3 γυναίκες στη χώρα μας έχει κακοποιηθεί!”, για να έχει υπόσταση ο λόγος τους σε κάτι τέτοιο μάλλον θα πρέπει να μετατεθούν στο Πακιστάν. Ή στη Μοζαμβίκη. Ή κάπου παρόμοια τέλος πάντων.

Επειδή ακριβώς έχουμε να κάνουμε με μια στημένη κερδοφόρα επιχείρηση, οποιοσδήποτε επιστήμονας τολμά να κάνει κάποια αντίστοιχη έρευνα για τη βία κατά των αντρών, παραγκωνίζεται και σχεδόν εξαφανίζεται. Ο Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου, το είχε τολμήσει όμως. 

Στην έρευνά του αναφέρει: Η οικογενειακή βία δεν μπορεί να ερμηνευτεί απλοϊκά με σεξιστικούς όρους, όπως επεχείρησαν να το κάνουν οι γυναικείες οργανώσεις, αλλά είναι ένα πολυσύνθετο φαινόμενοΤο ανησυχητικό είναι ότι η χρήση βίας εκ μέρους των γυναικών σχεδόν διπλασιάζεται από δεκαετία σε δεκαετία… Καθώς αναλύουμε την ενδοοικογενειακή βία καταρρίπτεται πλέον ο μύθος του άνδρα θύτη και της γυναίκας θύματος και τείνουμε να ομιλούμε για βίαια ζευγάρια.”

Φυσικά κανένας Φορέας, καμία ΜΚΟ, κανένα Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών, δεν χρησιμοποιούν ποτέ την έρευνά του.

Οι τόσο καλοσυνάτες και πρόθυμες ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι που ξαφνικά θέλουν να βοηθήσουν τον κόσμο, δεν συγκινούνται όταν ο Ευστράτιος Παπάνης αναφέρει για την ψυχολογική βία: Τα στοιχεία είναι συντριπτικά: Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανδρών θα βιώσει σε κάποια στιγμή της ζωής του συναισθηματική βία από τη σύντροφό του, αλλά σπάνια ή ποτέ δεν θα το αναφέρει στους φίλους και πολύ περισσότερο στις αρχές.”

Πώς εξηγείται λοιπόν το ”1 στις 3 γυναίκες”; Είναι απλό: 

Λιγότερες περιπτώσεις βίας κατά των γυναικών = λιγότεροι λόγοι για να αυξηθεί η χρηματοδότηση.

Εάν τα νούμερα δεν μας βγαίνουν, θα τα δημιουργήσουμε.

Το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών Καβάλας λοιπόν δεν θα μπορούσε να λείπει από το κομμάτι της πίτας. Γι’ αυτό και έπρεπε να παρουσιάσει κάποιο έργο, όπως λέει και το δελτίο τύπου, το οποίο περιείχε και ”ενημέρωση” σε 17 Λύκεια της Περιφέρειας.

Μαθητές και μαθήτριες αυτών των σχολείων χωρίς να το καταλαβαίνουν δυστυχώς χρησιμοποιήθηκαν από αυτές τις οργανώσεις για να αναπαράγουν ”αυθόρμητα” την προπαγάνδα, όπως βλέπετε και στην παρακάτω φωτογραφία από εκδήλωση για την ”βία κατά των γυναικών” που πραγματοποιήθηκε στην Καβάλα την περασμένη Τετάρτη. Το σύνθημα ”Δεν είσαι η μόνη. Δεν είσαι μόνη”, είναι το επίσημο σύνθημα του Συμβουλευτικού Κέντρου και της Γ.Γ. Ισότητας.

DSC02390

Και αν νομίζετε ότι η Γ.Γ. Ισότητας δεν είναι ”Ισότητας” παρά μόνο στο όνομα, ρίξτε μια ματιά στο παρακάτω φυλλάδιο για την ενδοοικογενειακή βία που θα το βρείτε στην ιστοσελίδα της. Ο άντρας ως θύμα, είναι παντελώς απών. Εάν αυτό δεν είναι σεξιστικό, ρατσιστικό ή όπως θέλετε πείτε το, τότε τι είναι;

Picture 1

Φυσικά και είμαστε κατά της βίας μέσα στην οικογένεια. Από οποιαδήποτε μεριά. Και φυσικά υπάρχουν γυναίκες που έχουν πέσει και πέφτουν θύματα βίας. Οι ακτιβίστριες του φεμινισμού όμως δεν νοιάζονται πραγματικά γι’ αυτές. Χρησιμοποιούν γυναίκες που κινδυνεύουν, για να προωθήσουν μια κυβερνητική και παγκόσμια ατζέντα.

Η βία και το έγκλημα αποτελούν παραβίαση του νόμου. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο είναι στη δικαιοδοσία του νόμου να το προλάβει και να το τιμωρήσει όπου συμβεί. Γιατί λοιπόν όλα αυτά τα χρηματοδοτούμενα Κέντρα, οι ΜΚΟ, οι Φορείς, έρχονται να αντικαταστήσουν το νόμο; Γιατί επιδιώκουν αντί να φύγει ο θύτης μέσα από το σπίτι όπως θα έπρεπε, να φεύγει το θύμα και να πηγαίνει σε ”ξενώνες φιλοξενίας”;

Η πολιτική της ”μη ανοχής” είναι μια κοροιδία των αρχών της δικαιοσύνης. Ένα πραγματικό έγκλημα πρέπει να συμβεί πριν κάποιος συλληφθεί και φυλακιστεί. Πρέπει να υπάρχει ένα τεκμήριο αθωότητας. Πρέπει να υπάρχουν αποδείξεις, και όχι απλά ο λόγος ενός ατόμου.

Το δήθεν στατιστικό ”1 στις 3 γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει βία από τον σύντροφό της”, είναι μια κατάμουτρη κοροιδία στο πρόσωπο όλων των ανθρώπων, ανεξαιρέτως φύλου, που κάποια στιγμή αναπόφευκτα θα αντιμετωπίσουν βία στη ζωή τους.

Χρήστος Μελίδης