• Home »
  • ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ »
  • “Το πρόβλημα του αν η επανάσταση θα είναι αριστερά ή δεξιά”, του Χρήστου Μελίδη

“Το πρόβλημα του αν η επανάσταση θα είναι αριστερά ή δεξιά”, του Χρήστου Μελίδη

FB_IMG_1471071893705

Και μετά τους έξαλλους πανηγυρισμούς για τα Ολυμπιακά μετάλλια της Άννας Κορακάκη και την άφιξη της στην Ελλάδα, ένα άλλο μείζον θέμα προέκυψε για να μπορούμε να μαλώνουμε μεταξύ μας, μιας και αυτά που ήδη μας χώριζαν ήταν πολύ λίγα (sic).

Είστε έτοιμοι;

……Η Κορακάκη φωτογραφήθηκε με Σύριους πρόσφυγες!

Οι πρώτες αντιδράσεις των δύο πλευρών που αντιμάχονται για το θέμα προσφύγων και μεταναστών ήταν κάπως έτσι: 

Αλληλέγγυοι: Μπράβο Άννα να χτυπήσουμε τον φασισμό και τον κωλόκοσμο τους!
Πατριώτες: Ξεφτιλίστηκες Άννα με τα λαθροπιθήκια τζάμπα τα μετάλλια!

Συμπέρασμα: Ο αθλητισμός είναι απλά μια κάλυψη. Στην πραγματικότητα η Άννα ήρθε για να φέρει την επανάσταση. 

Το πρόβλημα είναι αν η επανάσταση θα είναι αριστερά ή δεξιά. 

Και εκεί που οι αλληλέγγυοι δεν έδιναν καν σημασία ή την έβλεπαν αρχικά καχύποπτα γιατί έτσι κι αλλιώς συμμετέχει σε μια καπιταλιστική γιορτή πολυεθνικών εταιριών που είναι οι Ολυμπιακοί αγώνες, ξαφνικά ήρθε η φωτό με τους Σύριους πρόσφυγες και άλλαξαν όλα. Από την άλλη, εκεί που οι πατριώτες πανηγύριζαν σηκώνοντας την ελληνική σημαία για την ελληνίδα θεά, ξαφνικά έπαθαν ψυχρολουσία.

Πόσο εύκολα όμως ξέχασαν και οι δύο τι κατάφερε αυτή η κοπέλα. 

Είναι χαρακτηριστικό το πώς μια υπαρκτή πόλωση αναδείχθηκε με αφορμή μια φωτογραφία και ο κόσμος κατέληξε να διχάζεται από μια τεράστια αθλητική επιτυχία. Διότι η κάθε αντιμαχόμενη πλευρά προσπαθεί να οικειοποιηθεί όχι μόνο αυτή την αθλητική επιτυχία, αλλά την ίδια την Άννα Κορακάκη. 

Η Άννα έκλαιγε στον εθνικό ύμνο. Δικιά μας είναι. Η Άννα φίλησε τον Κουρουμπλή. Α όχι, δικιά μας είναι. Η Άννα φωτογραφήθηκε με Σύριους πρόσφυγες. Αφήστε το παιδιά, δικιά μας είναι. 

Και κάπου μέσα σ’ όλα αυτά η Άννα στριμωγμένη σε μια γωνία να λέει: “Είμαι και εγώ εδώ”. 

Καμία από αυτές τις πλευρές δεν έχει προφανώς ιδέα τι σημαίνει να κερδίσεις ένα Ολυμπιακό μετάλλιο και τι θυσίες χρειάζονται γι’ αυτό. Δεν έχει πλέον καμιά σημασία γιατί η Άννα δεν είναι απλά μια εικοσάχρονη κοπέλα. Είναι ένα μέσο, ένα εργαλείο που θα μας βοηθήσει να φτάσουμε πιο κοντά στον “σκοπό”. Όποιος κι αν είναι αυτός. 

Καμία επίσης πλευρά δεν δείχνει να κατανοεί ότι είναι η Κορακάκη, όχι ο Τσίπρας. Δεν είναι πολιτικός, δεν εκπροσωπεί κάποια παράταξη. Δεν έδωσε καμιά προ-Ολυμπιακή υπόσχεση που δεν την τήρησε. Δικαίωμά της να συγκινείται με την ελληνική σημαία, δικαίωμα της και να φωτογραφίζεται με πρόσφυγες. Διάολε, ας βγεί για καφέ και με τον Γκοτζίλα αν θέλει. Προσωπικά βέβαια, πιστεύω ότι μέσα στον πανικό της άφιξης ενός Ολυμπιονίκη, πολλά μπορούν να συμβούν. 

Κάποιοι αναζητούν ινδάλματα. Κάποιοι άλλοι αναζητούν ένα τρόπο να προβληθούν οι ίδιοι. Κάποιοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν και να εκμεταλλευτούν. Η Άννα Κορακάκη κατάφερε άθελα της να τα βγάλει όλα στην επιφάνεια, είτε καλά είτε άσχημα. Όπως καθένας που καταφέρνει ένα μεγάλο επίτευγμα, κάποιοι θα την αγαπήσουν πολύ και κάποιοι θα την μισήσουν πολύ. 

Όλοι όμως θα προσπαθήσουν να την χρησιμοποιήσουν. 

Αλλά η Άννα δεν είναι αυτή που εσείς θα θέλατε να είναι μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί το Εγώ σας. Είναι αυτή που είναι. Εάν σας απογοητεύει, κερδίστε μόνοι σας ένα Ολυμπιακό μετάλλιο και περάστε στον κόσμο τα μηνύματα που θέλετε. Ξέρω ξέρω, είναι πιο εύκολο όταν το κάνει κάποιος άλλος. 

Σας έχω νέα λοιπόν. Η Άννα δεν είναι κανενός, δεν είναι ούτε “δικιά σας”.

Η Άννα είναι μόνο “δικιά της”. Αφήστε την ήσυχη.

 

Χρήστος Μελίδης