• Home »
  • ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ »
  • Η Σύρια γιαγιά που πέρασε απ’ την Καβάλα και πέθανε περιμένοντας να επανενωθεί με την οικογένεια της

Η Σύρια γιαγιά που πέρασε απ’ την Καβάλα και πέθανε περιμένοντας να επανενωθεί με την οικογένεια της

Η Φατιμά, και άκρη δεξιά ο γιος της Μουσταφά, στο εκθεσιακό κέντρο της Καρβάλης στην Καβάλα, 2016.

Γνώρισα τον Μουσταφά και την μητέρα του τον Μάρτιο του 2016 στο εκθεσιακό κέντρο της Καρβάλης στην Καβάλα όπου φιλοξενούνταν τότε οι Σύριοι πρόσφυγες. Είχαν εγκαταλείψει το πολύπαθο Χαλέπι, μα η καταγωγή τους κρατά από το Κουρδικό Άφριν της Συρίας. Καλοί άνθρωποι, ντρόμπροι, με αγάπη για την Ελλάδα, χωρίς ποτέ να δημιουργήσουν πρόβλημα, το μόνο που ήθελαν ήταν να επανενωθούν με την οικογένειά τους στη Γερμανία.

Και μετά από ένα χρόνο αναμονής και ταλαιπωρίας, η μητέρα του Μουσταφά, η 62χρονη Φατιμά, που υπέφερε από πολλά προβλήματα υγείας, πέθανε πριν από δυο εβδομάδες περιμένοντας ακόμη να δει για τελευταία φορά την κόρη και τα εγγόνια της.

Η Φατιμά στα αριστερά, κρατώντας την Κουρδική σημαία, σε μια γιορτή στο εκθεσιακό κέντρο της Καρβάλης, 2016.

Στην Καρβάλη ο Μουσταφά ήταν αναγκασμένος να την πηγαίνει συχνά στο νοσοκομείο και όποτε τον ρωτούσα αν είναι καλά μου έλεγε πάντα ”μην ανησυχείς, ευχαριστώ”. Μου το λέει ακόμη και μέχρι σήμερα. 

Η Bethany Brown από το Human Rights Watch γράφει στο δικό της άρθρο για την Φατιμά:

”Όπως και με πολλούς από τους μεγαλύτερους σε ηλικία αιτούντες άσυλο που ερωτήθηκαν στην Ελλάδα, η Φατιμά, μια μικροκαμωμένη γυναίκα που φορά ένα ανθισμένο μεταξωτό μαντήλι και λεπτά με χρυσό πλαίσιο γυαλιά, επιθυμούσε βαθιά να έχει την οικογένειά της και πάλι γύρω της.

«Μου λείπει να μαζευόμαστε το βράδυ μετά τη δουλειά και το σχολείο. Θα είναι η καλύτερη μέρα της ζωής μου να μαζέψω όλα τα παιδιά μου και να τρώμε όλοι μαζί και πάλι», μου είπε με μια αμφιταλαντευόμενη φωνή, μέσα από κάποια δάκρυα, τον Δεκέμβριο του 2016.

Έχει επενδύσει μεγάλο μέρος της δουλειάς της ζωής της στα παιδιά της.

Τα διεθνή ανθρώπινα δικαιώματα και το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στηρίζει την οικογενειακή επανένωση σε περιπτώσεις όπως της Φατιμά. Ένας κανονισμός της ΕΕ που καθορίζει ποιο κράτος είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου, το Δουβλίνου ΙΙΙ, αναφέρει ότι όταν ένα άτομο μεγαλύτερης ηλικίας εξαρτάται από τη συνδρομή ενός παιδιού ή αδελφού που διαμένει νόμιμα σε χώρα της ΕΕ, τα «κράτη μέλη συνήθως θα κρατήσουν ή θα φέρουν σε επαφή τον αιτούντα με αυτό το παιδί».

Ωστόσο, όταν η Φατιμά, η οποία είχε πολλαπλές χρόνιες ασθένειες, είπε στους Έλληνες αξιωματούχους ότι ήθελε να επανενωθεί με την κόρη της – η οποία της είχε δώσει την απαραίτητη φροντίδα στη Συρία – της είπαν ότι δεν μπορούσε να υποβάλει αίτηση για οικογενειακή επανένωση, αλλά μόνο για μετεγκατάσταση. Δεν εξήγησαν γιατί. Έκανε όπως είχαν πει, αλλά στο πλαίσιο του σχεδίου μετεγκατάστασης της ΕΕ θα μπορούσε να έχει καταλήξει σε οποιαδήποτε χώρα της ΕΕ και όχι με την κόρη της. Άλλα μεγαλύτερα άτομα που αναζητούν άσυλο στην Ελλάδα, μας είπαν ότι αντιμετώπισαν το ίδιο πρόβλημα.

Χωρισμένη από την κόρη της, μη μπορώντας να επιστρέψει στη Συρία και με την ελπίδα της επανένωσης της οικογένειας να παρεμποδίζεται από μια λανθασμένη διαδικασία, η Φατιμά είχε κολλήσει στην Ελλάδα. Την περασμένη εβδομάδα, πέθανε, μακριά τόσο από το σπίτι της όσο και από την κόρη της. Άλλοι μεγαλύτεροι  αιτούντες άσυλο στην Ευρώπη έχουν πεθάνει πριν φτάσουν στον τελικό προορισμό τους από την έναρξη της Συριακής κρίσης των προσφύγων.

Οι ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους για την οικογενειακή επανένωση, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να τους υπενθυμίσει ότι αυτό θα πρέπει να είναι προτεραιότητα για τους ηλικιωμένους πρόσφυγες. Διαφορετικά, πολλοί περισσότεροι μεγαλύτεροι πρόσφυγες θα πεθάνουν χωρίς να συνειδητοποιούν το όνειρό τους να ενωθούν με τους αγαπημένους τους.”

Πόσο άδικο είναι αυτό για ανθρώπους που είναι πραγματικοί πρόσφυγες όπως οι Σύριοι και πραγματικά δικαιούνται ασύλου; Τι μεγέθους έγκλημα έκανε η ΕΕ και η ελληνική κυβέρνηση αφήνοντας ένα 80% παράνομων μεταναστών, μη προσφύγων από μη εμπόλεμες χώρες, να κλέψουν τη θέση και τη ζωή αυτών των ανθρώπων και να τους εγκλωβίσουν μέχρι, όπως σ’ αυτή την περίπτωση, τον θάνατο τους;

Αυτό, ίσως και να απαντηθεί κάποτε, όταν αποκαλυφθούν όλες οι συνέπειες στο σύνολό τους.

Η Φατιμά στα αριστερά, με άλλα μέλη της οικογένειάς της, κρατώντας την ελληνική σημαία, Καβάλα 2016.

Αλλά ο Μουσταφά, ο γιος της Φατιμά, στον οποίο δόθηκε τελικά άσυλο μετεγκατάστασης στη Γαλλία και ειρωνικά έπρεπε να φύγει λίγο μετά το θάνατο της, τώρα έχει κάθε λόγο να επισκέπτεται και να αγαπά ακόμη περισσότερο την Ελλάδα.

Η Σύρια μητέρα του, έχει δεθεί τώρα για πάντα με την Ελλάδα, μιας και θάφτηκε σε ελληνικό έδαφος.

Καλό ταξίδι.

Χρήστος Μελίδης